Groninger Borgenpad: rondwandeling Rikkerdaborg

Het Groninger Borgenpad bestaat uit een lange afstandswandeling en rondwandelingen. We maken een rondwandeling van het Groninger Borgenpad, de rondwandeling Rikkerdaborg. Deze start en eindigt in Lutjegast, het geboortedorp van Abel Tasman. Dit dorp ligt ten westen van de provincie Groningen, dicht aan de grens met Friesland. Wist je dat Lutjegast vroeger dicht aan zee was gevestigd?

Groninger Borgenpad

Rondwandeling Rikkerdaborg

We maken een mooie rondwandeling langs het oude borgterrein van de Rikkerdaborg. Rikkerda was een borg in het Groningse dorp Lutjegast. De borg werd gebouwd in 1675 en werd aan het begin van de 19e eeuw gesloopt. Hier lees je er meer over.

Het is een afwisselende route terug in de geschiedenis. Onderweg word je al wandelend geïnformeerd. We starten en eindigen in Lutjegast op een kleine parkeerplaats, tegenover Abel Tasmanweg 35. Kenmerkend is de overkapping in de vorm van een huisje. Als je ernaartoe loopt, tref je een groot informatiebord aan waarop je de geschiedenis van Abel Tasman kunt lezen.

Over Abel Tasman

Abel Janszoon Tasman was een Nederlands ontdekkingsreiziger in dienst van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Hij is het bekendst door zijn reizen tussen 1642 en 1644. Tijdens deze reis ontdekte hij Tasmanië, Nieuw-Zeeland en Tongatapu.

Begin van de wandeling

We beginnen de wandeling vanaf de parkeerplek en slaan rechtsaf, de Abel Tasmanweg op. Na 1,2 kilometer door de buurtschap te hebben gewandeld, slaan we rechtsaf bij een bruggetje en stappen het achterland in. We worden getrakteerd op een recht schelpenpad met aan beide kanten een vrij hoge berm vol kruiden en bloemen. Na een bocht zien we in de verte een molen boven de horizon uitsteken. Dichterbij aangekomen treffen we ook nog een miniversie van deze molen aan. Aan het einde van het schelpenpad zien we de geschoren schaapskudde. We worden blèrend verwelkomd.

Naast een kar vol plantenstekjes (te koop) zien we de bekende gele ANWB-telefoonpaal. Een vreemde eend in dit stukje landschap, maar samen met die molen kan het niet Hollandser.

Genieten van de natuur

We gaan rechts het bruggetje over en wandelen diep het Grootegastermolenpolder in. Het is heerlijk wandelweer. Niet te heet en het waait lekker. Dit gebied is rond deze tijd erg prachtig. Alles staat volop in bloei en de natuur laat zich van haar beste kant zien. Onderweg pluk ik, Mentha, een zak vol vlierbloesem. Ze groeien nu rijkelijk en ik maak er graag siroop of jam van.

Vergezeld door dieren

De wandeling wordt steeds leuker en afwisselender. We komen uiteindelijk uit in Grootegast, maar gaan na een paar meter alweer rechtsaf de polder in. De natuur weet zich goed aan te passen na jaren van landbouw. De weilanden liggen er weelderig bij, vol kruiden en bloemen. Af en toe zien we een ooievaar of een groep spreeuwen.

Een haas is aan het zoeken en loopt nietsvermoedend onze kant uit. We blijven staan observeren en zijn benieuwd wanneer hij ons opmerkt. Het duurt even, maar als hij ons in het vizier heeft, blijft hij een paar seconden stokstijf staan, voordat hij er als een haas vandoor gaat.

Routemarkering

De route volg je al lezend en met behulp van de wandelknooppunten. Halverwege de wandeling zijn we de lage paaltjes gaan volgen met daarop de afbeelding van een kompasnaald die richting geeft.

Midden in het Grootegastermolenpolder komen we uit in een bosje dat heel oud aanvoelt. De bankjes zijn bedekt met mos en er staat een prachtige oude eikenboom. Het is laag gebied en dus erg nat. Tijdens onze wandeling valt het gelukkig mee, maar trek waterdichte schoenen aan. De touwbrug hebben we deze keer maar overgeslagen en zijn over de plank gaan lopen. Al bukkend lopen we door het bosje en aan het einde van de bostunnel, komen we uit op een weiland. De route is hier goed aangegeven. We lopen vervolgens door weilanden en hoog gras. Het pad is in sommige gevallen niet eens meer zichtbaar. Zo vol begroeiing.

Kunstwerk in de natuur

Bijna aan het einde van de wandeling worden we verrast door een stenen poort. We krijgen gelijk een Stonehenge-gevoel. Deze gestapelde zwerfstenen blijkt een kunstwerk te zijn, die door Staatsbosbeheer is gekocht. Het kunstwerk is gemaakt door kunstenaar Rob Schreefel en werd door hem in 2002 in Exloo neergezet.

Aan het einde van de wandeling worden we nog getrakteerd op een parkachtig gebied waar kinderen lekker kunnen ravotten en spelen met water. Na ruim 8 kilometer komen we weer aan bij onze parkeerplaats.

Praktische informatie

Start wandeling: parkeerplaats tegenover Abel Tasmanweg 35 in Lutjegast.
De route bedraagt in totaal 9,3 kilometer. De rondwandeling vind je hier.
Deel van de wandeling zijn honden niet toegestaan.
Zorg voor waterdichte wandelschoenen.
Meer over de Groninger Borgenpad routes lees je hier.
Gastvrij landgoed Erfgoed Rikkerda, particulier beheer met passie, heeft ook een route aangelegd, die je kunt volgen.
Abel Tasman Museum is te bezoeken aan de Kompasstraat 1a in Lutjegast. Alleen donderdag, vrijdag en zaterdag open van 13.30 – 16.30 uur. Ook op afspraak.
Er is voor kinderen een actieve speeltuin aangelegd. Honden mogen daar in de buurt vrij rondlopen.
Geen restaurant/brasserie onderweg, wel een cafetaria voor snacks en patat.
Vanaf de stad Groningen is het maar een klein half uurtje rijden en goed te bereiken.